Travma Sonrası Stres Bozuklukları

Genelde kişinin başına gelen veya şahit olduğu hayatı tehdit

            edici bir olaydan sonra gelişen kaygı belirtileri , olaya bağlı

            kaçınma davranışları  ve korku reaksiyonlarını içerir. Bu herhangi

            bir ölüm olayı , tabii afet , herhangi bir kaza ve buna benzer

            kişiyi ve hayatı tehdit edici bir olaydan sonra yıllar içerisinde

            gelişebilir. Çocuk böyle bir durum karşısında tepkisiz ve çaresiz

            kalmış olabilir.

                    Genelde maruz kalınan olay ile ilgili kabuslar , yaşanılan

            olayın yeri , yıldönümü ve onu hatırlatan şeylerden kaçış ve onunla

            ilgili korkular , uyku bozuklukları , depresif düşünceler , kaygı

            belirtileri , o olayın aniden tekrar yaşanıyor gibi olması , kişiyi

            düşünce olarak da o olayla ilgili rahatsız eden düşünceler şeklinde

            yakınmalar olur.

                    Çocuklar genelde oyunlarında ve oyuncaklarında o olayı

            tekrar tekrar canlandırarak bir tür rahatlama sağlamaya çalışırlar.

            Yine çocukların resimlerinde , sordukları sorularda o olayla ilgili

            çok şey olabilir. Genelde uyku bozuklukları ve gece kabuslar

            gelişir. Anne babadan ayrılmak istememe veya onların başına kötü bir

            şey geleceği endişesi olabilir.

                    Travma sonrası stres bozukluğu olay yaşandıktan sonra yıllar

            içerisinde gelişebilir . Eğer olayın yaşanmasından hemen sonra

            şikayetler başlar ve bir ay içinde şikayetler geçer ise bu durumda

            akut stres bozukluğundan bahsederiz.

                    Tedavi olarak çocuğun yaşına göre psikoterapi , oyun

            terapisi , ilaç tedavisi yapılabilir.

                    Travma sonrası stres bozukluğu durumu çocuk için gerçekten

            çok sıkıntılı ve belirgin işlev kaybına yol açan bir durumdur.

            Çocukta bu durumda depresyon , okul başarısızlıkları , sosyal fobi ,

            içe çekilme , arkadaşlardan uzak kalma , hayata ve geleceği yönelik

            ümitsizlik görülebilir. Bu durumda olan her çocuğa aile - hekim -

            okul üçgeni içerisinde belirgin bir psikososyal destek

            sağlanmalıdır.